Van musketier tot elektronicus

Dit boek beschrijft het leven van de gewone burger vanaf 1600 tot 1987, met als leidraad de geschiedenis van het geslacht Hagenbeuk. Aangezien de omgeving sterk van invloed was op het leven van de bevolking, nemen (in dit boek) de geschiedenis van Nederland en specifiek van Utrecht en Amersfoort een belangrijke plaats in en zeker niet te vergeten de plaatselijke weersomstandigheden. Alle bekende gegevens van personen en bekende data zijn zo veel mogelijk gebruikt, maar veel onbekende gegevens zijn verzonnen, gegokt of als zeer waarschijnlijk verwerkt in dit boek. Vandaar dat ik dit ook een geromantiseerde geschiedenis van mijn voorouders noem.

BoekScout presenteert met trots: Van Musketier tot Elektronicus

Voorbeeld uit het boek:

De gebroeders Jan en Berent Haagebeucke (respectievelijk 21 en 19 jaar) lagen begin juni 1600 ontspannen op een stuk gerookt spek te kauwen, met een pul bier bij de hand, op het gras langs de rivier de Waal bij Heerewaarden op een steenworp afstand van fort St. Andries. De zon scheen, de temperatuur was behaaglijk, kortom het leek een vredig tafereeltje. De werkelijkheid was toch enigszins anders, want de broers waren huursoldaten in dienst van het regiment Nassau-Stad en Lande onder leiding van Willem Lodewijk, graaf van Nassau, stadhouder van Friesland.
Beide broers waren wees en hadden ongeveer een half jaar geleden dienst genomen in het leger. Het regiment was uitstekend geoefend en bestond uit 8 bataljons infanterie die weer uit piekeniers en musketiers bestonden. Berent was piekenier en Jan musketier. Het regiment Nassau-Stad en Lande was weer onderdeel van het Staatse leger van prins Maurits dat zojuist fort St. Andries, ook wel de ‘Sleutel tot Holland’ genoemd, zonder strijd veroverd had op de Spanjaarden.
Deze ogenschijnlijke rust bleek echter van korte duur. Het gerucht ging dat prins Maurits de opdracht van de Staten van Holland, geleid door Johan van Oldenbarnevelt, had gekregen om (tegen zijn zin in) Duinkerke in te nemen. Enige navraag leerde Berent dat Duinkerke een belangrijke stad aan de kust van de Nederlanden was, in handen van de Spanjaarden. In deze haven (en ook in het naburige Nieuwpoort) konden reders zich vestigen die een kaperbrief hadden bemachtigd van de Spaanse Hoge Admiraliteitsraad die gezeteld was in Brussel. Die kaapvaart bracht scheepvaart en visserij van de Republiek grote schade toe en moest daarom gestopt worden.

 

Reviews:

2017-09-21 14:01:53 | Door: K.E. Kuijk | Waardering: *****
Het is een onderhoudend boek, goed geschreven en heel interessant. Ik heb het in één ruk uitgelezen.
Het is moeilijk te zeggen waar de feiten ophouden en de fantasie begint en dat vind ik heel knap
gedaan. Steeds zijn de gebeurtenissen geplaatst in de historische context en daardoor kon ik mijn
kennis van de vaderlandse geschiedenis weer helemaal ophalen. Er is heel wat research verricht om
de geschiedenis van de familie Hagenbeuk en van Utrecht en Amersfoort zo netjes op een rijtje te
krijgen. van harte aanbevolen!

2017-09-29 14:34:59 | Door: B. Van der Vlist | Waardering: ****
Ik was nieuwsgierig om drie redenen: ik kende de auteur nog van school (maar niet als auteur),
Utrecht is mijn geboortestad en ik heb een aangeboren hekel aan het vak Vaderlandse Geschiedenis.
Tenminste, zoals dat werd onderwezen met de bekende jaartallen, veldslagen, machthebbers,
dynastieën en vredesovereenkomsten. Je weet wel: 1600, slag bij Nieuwpoort. Het gewone volk
bestond eenvoudig niet. Je had alleen machthebbers, koningen en hun legers die elkaar bevochten.
Zulke geschiedenislessen waren altijd saai, zo saai. Dat het ook anders kan laat dit boek zien. Aan de
hand van de stamboom van de Hagenbeuken (ook saai!) worden wij o.a. deelgenoot van het dagelijkse
leven in Utrecht en Amersfoort, zoals dat door eenvoudige burgers werd beleefd. Omdat het niet
zonder hun machthebbers beschreven kan worden, zijn deze beknopt als cursieve achtergrond in de
marge opgevoerd, evenals de bijbehorende machtsverschuivingen op grotere schaal. Want daar had de
doorgaans arme bevolking vaak op een hardhandige manier mee te maken. Des te aardiger is het als
de lezer zelf in Utrecht of Amersfoort woont of heeft gewoond, want de beschreven locaties zijn dan
uit eigen ervaring al bekend of eenvoudig terug te vinden. Je kunt je aldus in de gebeurtenissen
verplaatsen alsof je ze zelf hebt meegemaakt. Ja, zo had ik het vak geschiedenis ook wel onderwezen
willen hebben! Vlot geschreven, vrijwel nooit langdradig en niet te lang van stof. Als je al geen idee
had hoe moeilijk en vindingrijk wij stedelingen soms het hoofd boven water moesten zien te houden,
dan weet je het na lezing van dit boek wel degelijk. Als toegift geeft de auteur nog even een kijkje in
zijn eigen leven, als zijnde de laatste tak van zijn stamboom. Heel herkenbaar, vooral als je tot dezelfde
generatie behoort en soms dezelfde dingen hebt meegemaakt, zoals ik. Lezen dus, dat boek!